net to : internet wypunktowany : blog marcina jagodzińskiego

Mi sie (niektore) rady Calacanisa podobaly np. ta o wygodnych krzeslach czy ta o dostepnosci napojow, o makach nie wspominajac. I przyznam szczerze, ze jeszcze 2 lata temu czytajac rade o pracoholikach uznalbym JCala (skrot by Techcrunch) za proroka i w ogole. Ale wtedy bylem mialem ledwo pojecie jaka jest roznica miedzy startupem w teorii i praktyce. No i teraz, wzbogacony praktyka, smiem twierdzic, ze wyrzucanie za brak pracoholizmu jest na pograniczu glupoty. A samym wynurzeniom JCal'a smaczku dodaje fakt, ze wg Techcrunch, pensja w Mahalo jest rzedu $30-35k rocznie - co jest pensja dosc niska...

Dla rownowagi psychicznej proponuje lekture pierwszej polowy ksiazki Tima Ferrisa "4-hour work week" (druga czesc jest dosc nudna, wiec nie polecam:)


PS. Przy fragmencie o tym , ze JCal nie stracil kontaktu z rzeczywistoscia spadlem ze smiechu z krzesla. Thx:)

Wygodne krzesła są naprawdę ważne, ja mam w pracy wygodne. Koniec przechwałek, bo Maca nie mam ;-)
Pracoholizm jak wszystko ma wady i zalety. Ale według mnie taki pracoholik po pewnym czasie będzie wyduszoną do ostatniej kropelki soku cytryną, która właściwie nie ma już wiele do zaoferowania. Ja wolałbym ludzi, którzy pracując czerpaliby z pracy satysfakcję, która napędzałaby ich do dalszej pracy i rozwoju, ale nie do upadłego.

Jako, że wiem jak wygląda praca od tej strony (układanie ręczne wyników wyszukiwań), a platforma którą tworzę jest tematycznie, a nawet filozoficznie podobna do Mahalo, do tego miałem okazję zatrudniać w tym trybie pracy 2 osoby, to chyba przyda się tu mój szerszy komentarz. Ja też pracuje 7 dni w tygodniu od rana do wieczora, mimo to czuje się raczej mało wypalony. Kwestia przyzwyczajenia? Moje 4 litery nie narzekają, bo fotel bardzo wygodny, a od jakiegoś czasu też Mac na biurku. Co do kawy to nie pijam, wolę cherbaty ziołowe. Dla sportu, do biura chodzę piechotą, a kawałek jest, natomiast życie prywatne mam w godzinach mniej więcej 18-22. Taka jest specyfika tej pracy i tego nie przeskoczę w żaden sposób tak samo jak Jason Calacanis. I wcale się nie dziwię, że tego samego wymaga od swoich pracowników. Oczywiście on ma z tego większe profity i jest bardziej zmotywowany bo pracuje dla siebie, a nie dla kogoś.

Sposób działania Mahalo po prostu wymaga takiego trybu pracy, bo tego inaczej nie sposób zrobić. Mówię tu o pracownikach zatrudnionych na stałe. A jest tam przecież jeszcze Greenhouse, o którym nikt tu nie wspomina. W Greenhouse każdy pracuje ile chce, kiedy chce i czy wogóle ma w tym miesiącu na to ochotę. Po prostu wynagradzają takiego pracownika stałą opłatą (wcale nie małą) za każdy ułożony wynik wyszukiwania. I to już chyba nie podpada pod pracoholizm? Sądzę, że Mahalo naprawdę potrzebuje na tą chwilę takiego sposobu doboru pracowników i rozdzielenia ich na stałych i "freelancerów" z Greenhouse. Jeśli freelancerzy zawiodą to ktoś musi za nich to nadrobić żeby wyrobić się w planach. Pozostaje tylko kwestia wynagrodzenia tych pracoholików. Pensja powinna być adekwatna do tych dni wyrwanych z życiorysu. Widocznie Mahalo nie zarabia jeszcze tyle. Jestem pewien, że gdy ten startup będzie przynosił większe zyski sytuacja finansowa pracowników poprawi się. Startup wymaga poświęcenia wszystkich uczestniczących w tym projekcie. Jeśli ludzie się tam tak poświęcają to widocznie mają ku temu swoje powody. Nikt nie stoi nad nimi z batem i nikt nie trzyma na siłę. Jeśli ktoś jest za mało efektywny to się nie nadaje a Calacanis go zwalnia, żeby zrobić miejsce dla kogoś komu bardziej na sercu leży rozwój serwisu. Dla osób nie wytrzymujących tempa jest Greenhouse. Tyle z mojej strony, pozdrawiam.

Jak świat światem nikt nie może być pewny w 100% wszystkiego. Ma pewność powiedzmy 80% wynika z tego, że Mahalo to nie jest algorytm, Mahalo to są pracownicy bez których nie będzie istnieć. To nie jest społecznościówka gdzie darmowych pracowników od contentu jest na pęczki, ani opensource, gdzie ludzie pracują dla satysfakcji czy z chęci pomagania bez profitów finansowych. Owszem satysfakcja na pewno jest, ale jeśli Mahalo nie zapłaci odpowiednio tym przecież ekspertom w wybranych dziedzinach to ich straci co mogę powiedzieć z równą pewnością.

Jednak... moja pewność co do zwiększenia pensji stałym pracownikom opiera się też na tym, że Greenhouse nie osiągnie odpowiedniej masy krytycznej uczestników generującą ogromną ilość poprawnych wyników. Jeśli się tak jednak stanie to rzeczywiście pracownicy ogromnie ryzykują pracując tam, bo wtedy przestaną być potrzebni. No może jedynie do weryfikowania, zatwierdzania, moderacji z czego pensji dużej nie będą mieli.

Dlatego bardzo się dziwię, że Calacanis o Greenhouse nie wspomniał, może nie bez powodu. Zapewne nie wspomniał jeszcze o wielu rzeczach, równie dobrze pracownicy mogą mieć oprócz pensji dodatkowo profity z reklam, które wyświetlają się w stworzonych przez nich hasłach.

Jeśli nie ma nic takiego co by jednak dawało pracownikom szanse na profity wielkości adekwatnej do popełnianego przez nich ryzyka (zdziwiłbym się, chyba głupi nie są sądząc po hasłach które tworzą?) , to metoda zatrudniania podana przez Jasona jest nieludzka, choć możliwe że skuteczna,. Oby nie taki był kierunek przyszłych startupów.

"no właśnie problemem ("podstawowym problemem marksizmu") jest fakt, że pracownicy dostaną 20% podwyżki, a calacanis 50 mln dolarów za akcje :) "

:) i w drugą stronę też to działa, jeśli Mahalo to niewypał (wg mnie tak w teraźniejszej formie) oni stracą pracę, a Calacanis miliony $

Może to oburzenie wynika z niezauważenia że opisani nie są programistami.

Pracowałem póltora roku w takim startupie jako projektant/programista. Krzesła były takie sobie, wprowadzili darmowe napoje ale to się szybko skończyło jak się okazało że na wsad do automatu z kawą/czekoladą/herbata (parszywych, z proszku) idzie sześć tysięcy miesięcznie. Kiedyś napiszę o tym książkę. PIęć lat mi póżniej zajęło poukłądanie sobie życia i dalej jest mi trudno przywyknąć do sytuacji kiedy praca nie wymaga ode mnie rzeczy merytorycznie niemożliwych. Kumplowi pracującemu tam przy sąsiednim biurku nie wystaczyło i 8 lat, powiesił się miesiąc temu. Co polecam uwadze P.T. pracodawców.

Krzesła Allak z Ikei są bardzo wygodne, 250 PLN, polecam wszystkim.

# z drugiej jednak strony, jakaś część mnie w pełni calacanisa popiera. też nie umiem żyć w oderwaniu od pracy, też muszę lubić to co robię

* co ma ten fatalny skutek, że jestem praktycznie niezdolny do robienia rzeczy, których robić nie lubię

Taaaa... Czy w naszej branży jest dużo takich, którzy nie lubią tego robić? :))) Chyba nie ;)

@matesky: To nie do końca tak. To nie chodzi o harowanie 24/7 ale o to, ze praca i hobby to jedno. Wolne chwile spędza się myśląc w zasadzie o pracy, nawet podczas lunchu na powietrzu rozmawia się na tematy związane z praca. Tak to już jest ;) A w start-upach (przynajmniej tych, które bliżej znam) cenią to, że człowiek żyje branżą. W zasadzie 24/7 wykonuje pracę koncepcyjną :)

jak pierwszy raz przeczytałem post Calacanisa to myślałem, że to żart (głównie właśnie przez ten sporny punkt o pracoholikach) ale jak przeczytałem go jeszcze raz (cały czas przed tym całym szumem) to doszedłem do wniosku, że w większości punktów ma po prostu racje. Jakby kilka polskich firm wcieliło chociaż połowę jego zasad to ja bym się cieszył.

Co do postu na techcrunch - imo nadinterpretacja, nie wiem czy ktoś też potwierdził te 30k$ podane w komentarzach ?
Nie wiem jak to wygląda na warunki w usa ale pamiętajmy, że to jest kasa za układanie wyników wyszukiwania a nie developerke itp Jeśli pracownikom by nie odpowiadało (a po reakcjach widzę, że raczej odpowiada) to nie sądzę, że by na siłę trzymali się krzesełka.

@weirdnik te krzesła allak rzeczywiście wyglądają nieźle... a białe są do białych macbooków? ;)

@kabturek: myślę, że to może nie być żart. 30-35K + darmowe żarcie + obiecane opcje...

Zgadzam sie z Matesky. Praca jest tylko środkiem do celu a nie celem. Pracujemy by żyć a nie, zyjemy by pracować. Mało mnie obchodzą krzesła w firmach i to czy korzystaja z Mac'ów (dla mnie to i tak MP3 playery za 3000 $). Lunch - nigdy w miejscu pracy zawsze na zewnatrz. Ludzie nie jedzcie w tym miejscu co pracujecie. Jesli myslicie, że fajnie jest poczytać Onet przy kanapce to zróbcie to w domu. Co do pracy - pracodawca zawsze zapłaci wam najmniej jak może. Przestaniecie być potrzebni powie wam Dowidzenia! Ceńcie własne pomysły i systematycznie zmieniajcie prace. 2- lata w jednej firmie to zasiedzenie.

@binio

Czy rada żeby zmieniać pracę co dwa lata wynika z twoich doświadczeń czy może z poradników Amerykańskich Doradców d/s Budowania Kariery? Bo ona jest dobra tylko jeśli wykonujesz mało kontekstową, powtarzalną robotę którą ja nazywam wiosłowaniem, np kodowanie w PHP czy Javie według projektu robionego przez kogoś innego. Dla pracy bardziej wymagającej taka strategia może się kiepsko sprawdzić, bo jeśli widzę po CV że kandydat zmienia pracę co dwa lata to nie zatrudnię go do dłuższego projektu, gdyż pierwsze pół roku nie będzie z niego pożytku bo się będzie wdrażał, a ostatnie pół roku będzie pracował na pół gwizdka zajęty szukaniem następnego kontraktu; dostaję więc rok pracy za cenę dwóch. Thanks, but no, thanks.

Pracodawcy nie są oczywiście aniołami, nie wszyscy są też wyzyskiwaczami rodem z Ziemi obiecanej, ja osobiście wspomniany wyżej dotcom/startup pod względem finansowym wspominam lepiej, niż bardzo dobrze.

A jeśli krzesło nieważne, cóż, gratuluję tytanowych zwieraczy.

Krzesło: Z tego co widzę, ALLAK to wersja MOSESa z wyższym o parę centymetrów oparciem. I jeśli tak, to potwierdzam - MOSES jest bardzo wygodny i bardzo stabilny, nawet jak na moje 130 kilo.

@WEIRDNIK
Zaabsorbowałeś mnie tym krzesłem...patrze co za marka itd. ale nie mogę znaleźć. Jest chyba wygodne, a co do zwieraczy to nie wiem o czym mówisz może to jakiś osobisty dramat :-) Gratulacje przyjmuje jednak. Masz jednak racje ja nie pracuje nigdzie dłużej niż dwa lata, nie z przekonania ale poprostu tak wychodzi. Mój ostatni kontrakt przedłużano z miesiąca na miesiąc aż wyszło 2 lata. Realia są tez inne bo pracuje w UK gdzie raczej sama atmosfera pracy jest zrelaksowana jeśli chodzi programistów.Co do targowania się w momencie podejmowania kontraktu to uważam ze tak trzeba bo nie można na wstępie przychodzić do pracy będąc niezadowolonym ze stawki za jaką się pracuje. Zgadzam się z Toba że wprowadzenie osoby do zespołu zajmuje czas, ja jednak wykonuje prace kiedy coś już jest zrobione i dość często zrobione źle i trzeba sprawy wyprostować.
Niemniej jednak to tylko praca ktora przynosi satysfakcje i pieniądze ale jednak praca.A lat mam 34 :-)

Święta racja, trn gość ma rację i nie obawia się jej powiedzieć publicznie. Albo robisz karierę w branży internetowej i podzielasz jego poglądy albo idź pracuj do urzędu skarbowegi lub zus a będziesz pracować do 15.00 ;)
Najśmieszniejsze jest to że w naszej branży zdarzają się tacy ludzie którzy mają mentalność jeszcze z PRL i się jakimś cudem uchowali, to są pewni kandydaci na pierwszych czlonków związków zawodowych pracowników spółek internetowych ;)